Zagadkowy tytuł nie
odnosi się do jakiejś niesamowitej historii rodzinnej (przynajmniej
ja takiej nie kojarzę), lecz ma ścisły związek semantyczny z
nazwiskiem, które dzisiaj opiszę.
Aleksandra Mika z domu
Grzegorczyk to dla mnie prababcia ze strony mamy, gdyż jest to mama
mojego dziadka Kazimierza, który z kolei jest tatą mojej mamy –
Marii Filipek (de domo Mika1).
Po napisaniu tego zdania stwierdzam odkrywczo prawdę starą jak
świat, że praca genealoga to istny labirynt wrażeń, a opisywanie
koligacji rodzinnych i tego kto jest kim, a tym bardziej - kto jest
kim dla kogo, to fascynujące wyzwanie. Z jednej strony, gdy się to
czyta odnosi się słuszne i uzasadnione wrażenie, że jest to
skomplikowany kłębek wzajemnych zależności, w którym w pewnym
momencie człowiek zaplątuje się tak, iż potrzebuje do wydostania
się z tego typu tarapatów co najmniej wybawczyni Ariadny. Zaś z
drugiej strony, oczywistym jest jednak fakt, że przecież to
wszystko jest takie logiczne i klarowne – przecież każdy potomek
jest naturalnym następcą swojego przodka. Czysta logika! A każda
relacja rodzinna to pewien związek przyczynowo-skutkowy, za którym
kryją się rozmaite historie rodzinne, często i gęsto przepełnione
barwnym poczuciem humoru opowiadającego.
Skąd więc ten gorliwy
Grzegorz? Przyjrzyjmy się bliżej pochodzeniu i znaczeniu nazwiska
panieńskiego prababci Aleksandry.
GRZEGORCZYK
Nazwisko
Grzegorczyk można zaklasyfikować na dwa sposoby:
a)
jako nazwisko odimienne pochodzące od imienia Grzegorz. Imię to
jest pochodzenia greckiego - Gregorios,
co oznacza 'gorliwy, czuwający'. Notowane jest w Polsce od
średniowiecza, od XII wieku2.
b) jako nazwisko odmiejscowe pochodzące od nazwy topograficznej
Grzegorczykówka. Ale może też zaistnieć sytuacja odwrotna, gdy to
od nazwiska zostaje utworzona nazwa miejscowa. U Zawadzkiego zostało
to zapisane skrótowo, dlatego podaję obydwie możliwości3.
Zawadzki podaje również ogólny zasięg terytorialny nazwiska –
ponad 45% osób noszących to nazwisko mieszka w części doliny
Wisły (od Śląska do Warszawy)4.
Grzegorczyk w liczbach
Kazimierz
Rymut podaje dwie daty pierwszego notowania tego nazwiska. W
Nazwiskach Polaków5
jako datę pierwszego
zanotowania nazwiska Grzegorczyk podano rok 1685, a w Nazwiskach
Polaków. Słowniku historyczno-etymologicznym6
widnieje rok 1524. Należy
pamiętać jednak o tym, że Nazwiska Polaków były
pracą wstępną badacza, przyczynkiem do stworzenia późniejszego
słownika.
Według
Słownika nazwisk współcześnie w Polsce używanych7
aż 10 123 osoby noszą to nazwisko. Natomiast Zawadzki w „Rankingu
popularności nazwisk” podaje, że aż 10 835 osób posługuje się
tym nazwiskiem i z tego względu sytuuje nazwisko 'Grzegorczyk' na
363 miejscu swojego rankingu8.
W
naszej genealogii rodzinnej mamy zapisanych tylko 8 osób, które
nosiły lub noszą do tej pory nazwisko Grzegorczyk. Tym właśnie
nazwiskiem panieńskim prababci Oli kończę na ten moment głębsze
zapoznawanie się z nazwiskami rodzinnymi po kądzieli, a w kolejnych
postach „przeskoczę” do nazwisk od strony mojego taty, czyli
nazwisk rodziny po mieczu9.
__________________________________________________________________________________
__________________________________________________________________________________
2 K.
Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik
historyczno-etymologiczny,
Kraków 1999, t. I, s. 276-277. K. Rymut, Nazwiska
Polaków,
Wrocław-Warszawa-Kraków 1991, s. 128. Takie pochodzenie nazwiska
(odimienne) podaje również J.M. Zawadzki, 1000
najpopularniejszych nazwisk w Polsce,
Warszawa 2002, s. 108.
3 J.M.
Zawadzki, dz. cyt., s. 108.
4 Tamże.
6 K.
Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny,
s. 277.
7 Słownik
nazwisk współcześnie w Polsce używanych,
wydał Kazimierz Rymut, t. III [E-G], Kraków 1993, s. 560.
8 J.M. Zawadzki, dz. cyt., s.
296.
9
Po mieczu – to
zwrot określający naszych przodków w linii męskiej, czyli
krewnych ojca.
Komentarze
Prześlij komentarz